W ostatnią sobotę na Ukrainie obchodzony był Dzień Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu i Represji Politycznych, przypominający o milionach (wg szacunków Instytutu Demografii i Badań Społecznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy – prawie 9 mln w całym ZSRR, w tym ok. 4 mln na Ukrainie) ofiar klęski głodu będącej efektem stalinowskiej polityki przymusowej kolektywizacji rolnictwa. Z tej okazji (błędnie uważając, że święto owo przypada dzisiaj, tj. 25 listopada) młodzieżówka Lewicy Razem zamieściła na Facebooku wpis, w którym wprawdzie potępiła „karygodną politykę władz ZSRR”, ale przedstawiła ją jedynie jako przykład autorytaryzmu, totalitaryzmu, „antyukraińskiego sentymentu Stalina” (chyba chodziło o resentyment, czyli niechęć), nacjonalizmu i imperializmu. Samego Stalina zestawiono z takimi współczesnymi politykami, jak Recep Erdogan, Jair Bolsonaro czy Benjamin Netanjahu.
Ani słowa o komunizmie, socjalizmie, marksizmie czy nawet marksizmie-leninizmie.
A przecież kolektywizacja rolnictwa i narzucanie chłopom obowiązkowych darmowych kontyngentów dostaw produktów rolnych wprost wynikają z założeń marksistowskiego socjalizmu. Młodzi Marks i Engels w „Manifeście Partii Komunistycznej” postulowali między innymi „zarządzenia” takie, jak „jednaki przymus pracy dla wszystkich, utworzenie armii przemysłowych, zwłaszcza w rolnictwie”, „wzięcie pod uprawę i ulepszenie gruntów według jednolitego planu” czy „zespolenie rolnictwa z przemysłem”. Pisali też, że „proletariat użyje swojego panowania politycznego po to, by (…) scentralizować wszystkie narzędzia produkcji w ręku państwa”.
Po zdobyciu w Rosji władzy przez bolszewików dekretem z maja 1918 r. „O udzieleniu ludowemu komisarzowi żywności nadzwyczajnych pełnomocnictw do walki z wiejską burżuazją, ukrywającą zapasy zboża i spekulującej nimi” ustanowiono „dyktaturę żywnościową”, a następnie powołano „Prodarmię” – specjalne uzbrojone oddziały do rekwirowania chłopom produktów rolnych. Już w sierpniu wybuchło z tego powodu chłopskie powstanie w guberni penzeńskiej, które sprowokowało Lenina do wysłania do lokalnych władz telegramu z nakazem publicznego powieszenia „przynajmniej stu kułaków” (dla młodych: mianem tym komuniści określali zamożniejszych chłopów), opublikowania ich nazwisk i zabrania im całego zboża.
Polityka „prodrazwiorstki” (zaopatrywania w żywność metodą przymusowych dostaw i odgórnych przydziałów) została potwierdzona dekretem Rady Komisarzy Ludowych ze stycznia 1919 r. i stopniowo objęła nie tylko chleb i zboże, ale także ziemniaki, mięso i inne produkty rolne. Trwała aż do 1921 r., gdy w ramach Nowej Polityki Ekonomicznej zastąpiono ją podatkiem w naturze o niższym wymiarze.
Stalin po prostu kontynuował politykę przymusowych dostaw, uzupełniwszy ją zmuszaniem (różnymi metodami – od podatków przez konfiskaty do przymusu bezpośredniego i zsyłek do gułagów) chłopów do przyłączania się ze swoimi gospodarstwami do kołchozów i sowchozów, które już bezpośrednio – zgodnie z zamysłami Marksa i Engelsa – włączone były w centralnie planowaną i jak się okazało nieefektywną gospodarkę. O ile brutalne metody Stalina były sprzeczne z tym, co niegdyś pisał starszy już Engels, twierdzący, iż zadaniem komunistów po zdobyciu władzy będzie przekonanie chłopów do dobrowolnego przyłączenia się do kolektywnej produkcji, o tyle samo przekonanie o wyższości i większej wydajności takiego sposobu produkcji (a także o tym, że powinien być on organizowany i centralnie planowany przez państwo) było i jest sednem marksizmu.
Nieprawdą jest też, że Wielki Głód był wynikiem „imperializmu”, nacjonalizmu i niechęci Stalina do Ukraińców. Owszem, taka niechęć mogła odgrywać pewną rolę na Ukrainie, ale klęska głodu objęła cały ZSRR łącznie z samą Rosją, a nie tylko Ukrainę. Wg wspomnianych wyżej szacunków Instytutu Demografii i Badań Społecznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy poza Ukrainą było więcej ofiar. „Hołodomor” był wynikiem przede wszystkim czego innego – systemowego błędu polityki, którą młodzi działacze Lewicy Razem (partii bynajmniej nie proponującej socjalizmu bezpaństwowego) nie chcą nazwać komunistyczną ani socjalistyczną.

W ostatni\u0105 sobot\u0119 na Ukrainie obchodzony by\u0142 Dzie\u0144 Pami\u0119ci Ofiar Wielkiego G\u0142odu i Represji Politycznych, przypominaj\u0105cy o milionach (wg szacunk\u00f3w Instytutu Demografii i Bada\u0144 Spo\u0142ecznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy – prawie 9 mln w ca\u0142ym ZSRR, w tym ok. 4 mln na Ukrainie) ofiar kl\u0119ski g\u0142odu b\u0119d\u0105cej efektem stalinowskiej polityki przymusowej kolektywizacji rolnictwa. Z tej okazji (b\u0142\u0119dnie uwa\u017caj\u0105c, \u017ce \u015bwi\u0119to owo przypada dzisiaj, tj. 25 listopada) m\u0142odzie\u017c\u00f3wka Lewicy Razem zamie\u015bci\u0142a na Facebooku wpis<\/a>, w kt\u00f3rym wprawdzie pot\u0119pi\u0142a „karygodn\u0105 polityk\u0119 w\u0142adz ZSRR”, ale przedstawi\u0142a j\u0105 jedynie jako przyk\u0142ad autorytaryzmu, totalitaryzmu, „antyukrai\u0144skiego sentymentu Stalina” (chyba chodzi\u0142o o resentyment, czyli niech\u0119\u0107), nacjonalizmu i imperializmu. Samego Stalina zestawiono z takimi wsp\u00f3\u0142czesnymi politykami, jak Recep Erdogan, Jair Bolsonaro czy Benjamin Netanjahu.
\nAni s\u0142owa o komunizmie, socjalizmie, marksizmie czy nawet marksizmie-leninizmie.
\nA przecie\u017c kolektywizacja rolnictwa i narzucanie ch\u0142opom obowi\u0105zkowych darmowych kontyngent\u00f3w dostaw produkt\u00f3w rolnych wprost wynikaj\u0105 z za\u0142o\u017ce\u0144 marksistowskiego socjalizmu. M\u0142odzi Marks i Engels w „Manife\u015bcie Partii Komunistycznej” postulowali mi\u0119dzy innymi „zarz\u0105dzenia” takie, jak „jednaki przymus pracy dla wszystkich, utworzenie armii przemys\u0142owych, zw\u0142aszcza w rolnictwie”, „wzi\u0119cie pod upraw\u0119 i ulepszenie grunt\u00f3w wed\u0142ug jednolitego planu” czy „zespolenie rolnictwa z przemys\u0142em”. Pisali te\u017c, \u017ce „proletariat u\u017cyje swojego panowania politycznego po to, by (…) scentralizowa\u0107 wszystkie narz\u0119dzia produkcji w r\u0119ku pa\u0144stwa”.
\nPo zdobyciu w Rosji w\u0142adzy przez bolszewik\u00f3w dekretem z maja 1918 r. „O udzieleniu ludowemu komisarzowi \u017cywno\u015bci nadzwyczajnych pe\u0142nomocnictw do walki z wiejsk\u0105 bur\u017cuazj\u0105, ukrywaj\u0105c\u0105 zapasy zbo\u017ca i spekuluj\u0105cej nimi” ustanowiono „dyktatur\u0119 \u017cywno\u015bciow\u0105”, a nast\u0119pnie powo\u0142ano „Prodarmi\u0119” – specjalne uzbrojone oddzia\u0142y do rekwirowania ch\u0142opom produkt\u00f3w rolnych. Ju\u017c w sierpniu wybuch\u0142o z tego powodu ch\u0142opskie powstanie w guberni penze\u0144skiej, kt\u00f3re sprowokowa\u0142o Lenina do wys\u0142ania do lokalnych w\u0142adz telegramu z nakazem publicznego powieszenia „przynajmniej stu ku\u0142ak\u00f3w” (dla m\u0142odych: mianem tym komuni\u015bci okre\u015blali zamo\u017cniejszych ch\u0142op\u00f3w), opublikowania ich nazwisk i zabrania im ca\u0142ego zbo\u017ca.
\nPolityka „prodrazwiorstki” (zaopatrywania w \u017cywno\u015b\u0107 metod\u0105 przymusowych dostaw i odg\u00f3rnych przydzia\u0142\u00f3w) zosta\u0142a potwierdzona dekretem Rady Komisarzy Ludowych ze stycznia 1919 r. i stopniowo obj\u0119\u0142a nie tylko chleb i zbo\u017ce, ale tak\u017ce ziemniaki, mi\u0119so i inne produkty rolne. Trwa\u0142a a\u017c do 1921 r., gdy w ramach Nowej Polityki Ekonomicznej zast\u0105piono j\u0105 podatkiem w naturze o ni\u017cszym wymiarze.
\nStalin po prostu kontynuowa\u0142 polityk\u0119 przymusowych dostaw, uzupe\u0142niwszy j\u0105 zmuszaniem (r\u00f3\u017cnymi metodami – od podatk\u00f3w przez konfiskaty do przymusu bezpo\u015bredniego i zsy\u0142ek do gu\u0142ag\u00f3w) ch\u0142op\u00f3w do przy\u0142\u0105czania si\u0119 ze swoimi gospodarstwami do ko\u0142choz\u00f3w i sowchoz\u00f3w, kt\u00f3re ju\u017c bezpo\u015brednio – zgodnie z zamys\u0142ami Marksa i Engelsa – w\u0142\u0105czone by\u0142y w centralnie planowan\u0105 i jak si\u0119 okaza\u0142o nieefektywn\u0105 gospodark\u0119. O ile brutalne metody Stalina by\u0142y sprzeczne z tym, co niegdy\u015b pisa\u0142 starszy ju\u017c Engels, twierdz\u0105cy, i\u017c zadaniem komunist\u00f3w po zdobyciu w\u0142adzy b\u0119dzie przekonanie ch\u0142op\u00f3w do dobrowolnego przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do kolektywnej produkcji, o tyle samo przekonanie o wy\u017cszo\u015bci i wi\u0119kszej wydajno\u015bci takiego sposobu produkcji (a tak\u017ce o tym, \u017ce powinien by\u0107 on organizowany i centralnie planowany przez pa\u0144stwo) by\u0142o i jest sednem marksizmu.
\nNieprawd\u0105 jest te\u017c, \u017ce Wielki G\u0142\u00f3d by\u0142 wynikiem „imperializmu”, nacjonalizmu i niech\u0119ci Stalina do Ukrai\u0144c\u00f3w. Owszem, taka niech\u0119\u0107 mog\u0142a odgrywa\u0107 pewn\u0105 rol\u0119 na Ukrainie, ale kl\u0119ska g\u0142odu obj\u0119\u0142a ca\u0142y ZSRR \u0142\u0105cznie z sam\u0105 Rosj\u0105, a nie tylko Ukrain\u0119. Wg wspomnianych wy\u017cej szacunk\u00f3w Instytutu Demografii i Bada\u0144 Spo\u0142ecznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy poza Ukrain\u0105 by\u0142o wi\u0119cej ofiar. „Ho\u0142odomor” by\u0142 wynikiem przede wszystkim czego innego – systemowego b\u0142\u0119du polityki, kt\u00f3r\u0105 m\u0142odzi dzia\u0142acze Lewicy Razem (partii bynajmniej nie proponuj\u0105cej socjalizmu bezpa\u0144stwowego) nie chc\u0105 nazwa\u0107 komunistyczn\u0105 ani socjalistyczn\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":null,"protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1664"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1664"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1664\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1665,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1664\/revisions\/1665"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1664"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1664"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1664"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}