W lipcu 1939 roku grupa polskich Żydów, członków lewicowej organizacji żydowskiej HaSzomer HaCair, założyła na zakupionym na początku lat trzydziestych terenie na pustyni Negew kibuc Negba. Pomimo iż HaSzomer HaCair opowiadała się za wspólnym państwem Żydów i Arabów w Palestynie, a powiązana z nią partia Socjalistyczna Liga Palestyny przyjmowała w swe szeregi również Arabów, to kibuc od początku został zaprojektowany jako osiedle obronne. Przyczyną były powtarzające się od początku lat 20. XX wieku i nasilone zwłaszcza w latach 1936-39 (tzw. Wielka Rewolta Arabska) ataki grup arabskich na Żydów (wskutek tych ataków już w 1920 roku Żydzi powiązani z partią Dawida Ben-Guriona – Achdut ha-Awoda – oraz związkiem zawodowym Histadrut postanowili założyć Haganę – uzbrojoną formację obronną ewoluującą stopniowo w kierunku pełnowymiarowej armii). Ataki te były prowokowane i organizowane przez takich ludzi jak wielki mufti Jerozolimy Muhammad Amin al-Husajni, zwolennik arabskich rządów w Palestynie i przeciwnik żydowskiej imigracji.
Wskutek narastającej wrogości dużych grup ludności arabskiej większość syjonistów nie widziała jednak możliwości wspólnego państwa z arabską większością i opowiadała się za utworzeniem państwa żydowskiego, obejmującego część lub nawet całość Brytyjskiego Mandatu Palestyny, z którego jeszcze w 1921 roku wydzielono emirat Transjordanii. W 1947 ONZ zaproponowała podział tego terytorium na państwo arabskie (z niewielką mniejszością żydowską), żydowskie (z dość dużą mniejszością arabską) oraz Jerozolimę jako wydzielone miasto pod zarządem międzynarodowym. Propozycja ta została przyjęta przez Agencję Żydowską, natomiast odrzucona przez polityków arabskich, którzy w odpowiedzi wywołali wojnę domową. W tej sytuacji 14 maja 1948 roku przywódcy żydowscy ogłosili niepodległość Izraela, deklarując jednocześnie „pełne i równe obywatelstwo” dla Arabów. Następnego dnia – 73 lata temu – armie Egiptu, Transjordanii, Syrii i Iraku, wsparte oddziałami z Sudanu, Jemenu, Arabii Saudyjskiej i Libanu oraz miejscowych Arabów, wkroczyły do Palestyny z zamiarem zniszczenia nowo powstałego państwa.
Kibuc Negba znalazł się na drodze ataku wojsk egipskich. Był bombardowany i ostrzeliwany. Armia egipska (prawie dwudziestokrotnie liczebniejsza od obrońców, z których ponad połowę stanowili sami kibucnicy, w tym kobiety) przypuściła dwa natarcia z udziałem lotnictwa, artylerii i czołgów. Nie udało jej się jednak zdobyć ufortyfikowanego osiedla.
Ostatecznie Arabowie przegrali ten etap wojny. Izrael obronił swoją niepodległość, zajął dodatkowe terytoria w porównaniu z tym, co przewidywała rezolucja ONZ. Kilkaset tysięcy arabskich mieszkańców nie wróciło już do swoich domów. W odpowiedzi państwa arabskie „dały do zrozumienia” miejscowym Żydom, żeby wynieśli się do „swojego” kraju, co też ci w większości zrobili.
Ale wojna trwa tak naprawdę do dzisiaj. Miała jeszcze kilka odsłon, a to, co się dzieje tam teraz, to odsłona kolejna. Miejscowi Arabowie – zwani dziś Palestyńczykami – żyją albo jako mniejszość w państwie rządzonym przez Żydów, albo na wygnaniu w państwach arabskich, które nie przyznały im nawet pełni praw obywatelskich, albo na terenach okupowanych przez Izrael, albo pod panowaniem terrorystów. Miejsce wolnościowego projektu syjonistycznego (tak! – dobrowolne i dobrowolnie finansowane organizacje zajmowały się nie tylko gospodarką, ale i opieką socjalną, zdrowotną, zalesianiem i rekultywacją gruntów, obroną i reprezentacją społeczności na forum międzynarodowym; w dodatku duża część społeczności była zorganizowana w sposób niehierarchiczny) zajęło zmilitaryzowane, etatystyczne państwo. I Żydzi, i Arabowie usztywnili się we wzajemnej nieufności i wrogości, a siły wzywające do pojednania są w mniejszości.
I wszystko to raczej dzięki takim ludziom, jak mufti al-Husajni (który podczas II wojny światowej osobiście rozmawiał z przywódcami III Rzeszy, blokował emigrację niemieckich Żydów do Palestyny i namawiał muzułmanów w Bośni do wstępowania do jednostek Waffen-SS), a nie takim, jak założyciele kibucu Negba.
Gdyby dzisiejszych polskich, europejskich, amerykańskich lewicowców przenieść w tamte czasy do Palestyny, kogo by poparli?

W lipcu 1939 roku grupa polskich \u017byd\u00f3w, cz\u0142onk\u00f3w lewicowej organizacji \u017cydowskiej HaSzomer HaCair, za\u0142o\u017cy\u0142a na zakupionym na pocz\u0105tku lat trzydziestych terenie na pustyni Negew kibuc Negba. Pomimo i\u017c HaSzomer HaCair opowiada\u0142a si\u0119 za wsp\u00f3lnym pa\u0144stwem \u017byd\u00f3w i Arab\u00f3w w Palestynie, a powi\u0105zana z ni\u0105 partia Socjalistyczna Liga Palestyny przyjmowa\u0142a w swe szeregi r\u00f3wnie\u017c Arab\u00f3w, to kibuc od pocz\u0105tku zosta\u0142 zaprojektowany jako osiedle obronne. Przyczyn\u0105 by\u0142y powtarzaj\u0105ce si\u0119 od pocz\u0105tku lat 20. XX wieku i nasilone zw\u0142aszcza w latach 1936-39 (tzw. Wielka Rewolta Arabska) ataki grup arabskich na \u017byd\u00f3w (wskutek tych atak\u00f3w ju\u017c w 1920 roku \u017bydzi powi\u0105zani z parti\u0105 Dawida Ben-Guriona – Achdut ha-Awoda – oraz zwi\u0105zkiem zawodowym Histadrut postanowili za\u0142o\u017cy\u0107 Hagan\u0119 – uzbrojon\u0105 formacj\u0119 obronn\u0105 ewoluuj\u0105c\u0105 stopniowo w kierunku pe\u0142nowymiarowej armii). Ataki te by\u0142y prowokowane i organizowane przez takich ludzi jak wielki mufti Jerozolimy Muhammad Amin al-Husajni, zwolennik arabskich rz\u0105d\u00f3w w Palestynie i przeciwnik \u017cydowskiej imigracji.
\nWskutek narastaj\u0105cej wrogo\u015bci du\u017cych grup ludno\u015bci arabskiej wi\u0119kszo\u015b\u0107 syjonist\u00f3w nie widzia\u0142a jednak mo\u017cliwo\u015bci wsp\u00f3lnego pa\u0144stwa z arabsk\u0105 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 i opowiada\u0142a si\u0119 za utworzeniem pa\u0144stwa \u017cydowskiego, obejmuj\u0105cego cz\u0119\u015b\u0107 lub nawet ca\u0142o\u015b\u0107 Brytyjskiego Mandatu Palestyny, z kt\u00f3rego jeszcze w 1921 roku wydzielono emirat Transjordanii. W 1947 ONZ zaproponowa\u0142a podzia\u0142 tego terytorium na pa\u0144stwo arabskie (z niewielk\u0105 mniejszo\u015bci\u0105 \u017cydowsk\u0105), \u017cydowskie (z do\u015b\u0107 du\u017c\u0105 mniejszo\u015bci\u0105 arabsk\u0105) oraz Jerozolim\u0119 jako wydzielone miasto pod zarz\u0105dem mi\u0119dzynarodowym. Propozycja ta zosta\u0142a przyj\u0119ta przez Agencj\u0119 \u017bydowsk\u0105, natomiast odrzucona przez polityk\u00f3w arabskich, kt\u00f3rzy w odpowiedzi wywo\u0142ali wojn\u0119 domow\u0105. W tej sytuacji 14 maja 1948 roku przyw\u00f3dcy \u017cydowscy og\u0142osili niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Izraela, deklaruj\u0105c jednocze\u015bnie „pe\u0142ne i r\u00f3wne obywatelstwo” dla Arab\u00f3w. Nast\u0119pnego dnia – 73 lata temu – armie Egiptu, Transjordanii, Syrii i Iraku, wsparte oddzia\u0142ami z Sudanu, Jemenu, Arabii Saudyjskiej i Libanu oraz miejscowych Arab\u00f3w, wkroczy\u0142y do Palestyny z zamiarem zniszczenia nowo powsta\u0142ego pa\u0144stwa.
\nKibuc Negba znalaz\u0142 si\u0119 na drodze ataku wojsk egipskich. By\u0142 bombardowany i ostrzeliwany. Armia egipska (prawie dwudziestokrotnie liczebniejsza od obro\u0144c\u00f3w, z kt\u00f3rych ponad po\u0142ow\u0119 stanowili sami kibucnicy, w tym kobiety) przypu\u015bci\u0142a dwa natarcia z udzia\u0142em lotnictwa, artylerii i czo\u0142g\u00f3w. Nie uda\u0142o jej si\u0119 jednak zdoby\u0107 ufortyfikowanego osiedla.
\nOstatecznie Arabowie przegrali ten etap wojny. Izrael obroni\u0142 swoj\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107, zaj\u0105\u0142 dodatkowe terytoria w por\u00f3wnaniu z tym, co przewidywa\u0142a rezolucja ONZ. Kilkaset tysi\u0119cy arabskich mieszka\u0144c\u00f3w nie wr\u00f3ci\u0142o ju\u017c do swoich dom\u00f3w. W odpowiedzi pa\u0144stwa arabskie „da\u0142y do zrozumienia” miejscowym \u017bydom, \u017ceby wynie\u015bli si\u0119 do „swojego” kraju, co te\u017c ci w wi\u0119kszo\u015bci zrobili.
\nAle wojna trwa tak naprawd\u0119 do dzisiaj. Mia\u0142a jeszcze kilka ods\u0142on, a to, co si\u0119 dzieje tam teraz, to ods\u0142ona kolejna. Miejscowi Arabowie – zwani dzi\u015b Palesty\u0144czykami – \u017cyj\u0105 albo jako mniejszo\u015b\u0107 w pa\u0144stwie rz\u0105dzonym przez \u017byd\u00f3w, albo na wygnaniu w pa\u0144stwach arabskich, kt\u00f3re nie przyzna\u0142y im nawet pe\u0142ni praw obywatelskich, albo na terenach okupowanych przez Izrael, albo pod panowaniem terroryst\u00f3w. Miejsce wolno\u015bciowego projektu syjonistycznego (tak! – dobrowolne i dobrowolnie finansowane organizacje zajmowa\u0142y si\u0119 nie tylko gospodark\u0105, ale i opiek\u0105 socjaln\u0105, zdrowotn\u0105, zalesianiem i rekultywacj\u0105 grunt\u00f3w, obron\u0105 i reprezentacj\u0105 spo\u0142eczno\u015bci na forum mi\u0119dzynarodowym; w dodatku du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 spo\u0142eczno\u015bci by\u0142a zorganizowana w spos\u00f3b niehierarchiczny) zaj\u0119\u0142o zmilitaryzowane, etatystyczne pa\u0144stwo. I \u017bydzi, i Arabowie usztywnili si\u0119 we wzajemnej nieufno\u015bci i wrogo\u015bci, a si\u0142y wzywaj\u0105ce do pojednania s\u0105 w mniejszo\u015bci.
\nI wszystko to raczej dzi\u0119ki takim ludziom, jak mufti al-Husajni (kt\u00f3ry podczas II wojny \u015bwiatowej osobi\u015bcie rozmawia\u0142 z przyw\u00f3dcami III Rzeszy, blokowa\u0142 emigracj\u0119 niemieckich \u017byd\u00f3w do Palestyny i namawia\u0142 muzu\u0142man\u00f3w w Bo\u015bni do wst\u0119powania do jednostek Waffen-SS), a nie takim, jak za\u0142o\u017cyciele kibucu Negba.
\nGdyby dzisiejszych polskich, europejskich, ameryka\u0144skich lewicowc\u00f3w przenie\u015b\u0107 w tamte czasy do Palestyny, kogo by poparli?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":null,"protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1892"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1892"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1892\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1893,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1892\/revisions\/1893"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1892"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1892"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1892"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}