Ostatnio głośno o planach powołania w przyszłym roku 200 tysięcy osób na ćwiczenia wojskowe. Przypomnę więc, że zgodnie z ustawą przegłosowaną przy braku choćby jednego głosu sprzeciwu (jedynie pięciu z posłów Konfederacji wstrzymało się od głosu) każdy mający uregulowany stosunek do służby wojskowej (czyli np. przeniesiony do rezerwy od razu po kwalifikacji wojskowej) może być powołany na takie ćwiczenia na okres do 90 dni w roku, aż do ukończenia co najmniej 55 roku życia. Niezależnie od tego, co robi, gdzie pracuje, jakie ma plany życiowe – chyba, że ma kategorię E (niezdolność do służby wojskowej nawet w czasie wojny) lub wywalczył sobie prawo do służby zastępczej.
Aha, na ćwiczenia nie mogą być powołani także posłowie, radni, osoby pełniące funkcję organów jednostek samorządu terytorialnego, kandydaci w trakcie kampanii wyborczej oraz osoby zajmujące kierownicze stanowiska w urzędach administracji rządowej. Bo od zapieprzania na poligonie są zwykli obywatele, a nie ci, którzy nimi rządzą.
Choć w sumie nie musi to być wcale poligon – zgodnie z ustawą odbywanie ćwiczeń wojskowych „może polegać na udziale w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowaniu życia ludzkiego”. Czyli w razie potrzeby państwo może mieć niewolników do pracy przy wałach przeciwpowodziowych lub w szpitalach (jeśli braknie np. chętnych do pracy za oferowane stawki).
90 dni w roku przez nawet 36 lat – to teoretycznie może być nawet dziewięć lat życia „w kamaszach”. Nikt z uregulowanym stosunkiem do służby wojskowej – zwłaszcza, jeśli ma zawód przydatny armii – nie może być pewny, czy nagle nie dostanie wezwania na ćwiczenia i przez jakiś czas zamiast zarabiać lub odpoczywać na planowanych wakacjach nie będzie musiał mieszkać w koszarach. Chyba, że już takie ćwiczenia w danym roku odbył.
Jeśli ktoś ma umowę o pracę lub kontrakt B2B, to za utracone wynagrodzenie, jeśli jest ono wyższe od żołdu, będzie przysługiwać mu rekompensata. Choć tylko do określonej wysokości. Ale jeśli pracuje w oparciu o umowę zlecenia lub umowę o dzieło, będzie musiał zadowolić się tylko żołdem. Nie jest też wcale pewne, że pracodawca nie zatrudni na jego miejsce kogoś innego (choć zatrudnionego na umowę o pracę nie można zasadniczo zwolnić podczas ćwiczeń). Można przypuszczać, że osoby, których nie można powołać na ćwiczenia (np. te z kategorią E lub te, które nie przeszły kwalifikacji wojskowej) staną się w pewnych przypadkach atrakcyjniejszymi pracownikami. A przedsiębiorcy mogą liczyć się z utratą klientów, a być może nawet pozwami o odszkodowanie za niewykonane w terminie usługi.
Rozumiem, że im więcej przeszkolonych wojskowo obywateli, tym trudniej będzie miał wróg w przypadku wojny. Żołnierz broniący z narażeniem życia mieszkańców swojego kraju przed agresorami zasługuje na najwyższy szacunek. Jednak nie wynika z tego, że należy przymusowo wyrywać ludzi z ich życia, by stali się żołnierzami. Decyzja o byciu żołnierzem czy potencjalnym żołnierzem powinna być dobrowolna. Tak, jak w przypadku np. strażaków – nikt nie przeczy, że są oni potrzebni, ich praca jest szanowana i jednocześnie nikt nie zmusza do bycia strażakiem, narażania się na ogień czy przechodzenia strażackiego treningu. Wystarczają strażacy zawodowi i ochotnicy.
A parlamentarzystów, którzy uchwalili prawo umożliwiające przymusowe powoływanie ludzi na ćwiczenia wojskowe z jednoczesnym wyjątkiem dla samych siebie i innych osób na wysokich stanowiskach powinno się pogonić z parlamentu. Może właśnie na poligon.

Ostatnio g\u0142o\u015bno o planach powo\u0142ania w przysz\u0142ym roku 200 tysi\u0119cy os\u00f3b na \u0107wiczenia wojskowe<\/a>. Przypomn\u0119 wi\u0119c, \u017ce zgodnie z ustaw\u0105<\/a> przeg\u0142osowan\u0105 przy braku cho\u0107by jednego g\u0142osu sprzeciwu (jedynie pi\u0119ciu z pos\u0142\u00f3w Konfederacji wstrzyma\u0142o si\u0119 od g\u0142osu) ka\u017cdy maj\u0105cy uregulowany stosunek do s\u0142u\u017cby wojskowej (czyli np. przeniesiony do rezerwy od razu po kwalifikacji wojskowej) mo\u017ce by\u0107 powo\u0142any na takie \u0107wiczenia na okres do 90 dni w roku, a\u017c do uko\u0144czenia co najmniej 55 roku \u017cycia. Niezale\u017cnie od tego, co robi, gdzie pracuje, jakie ma plany \u017cyciowe – chyba, \u017ce ma kategori\u0119 E (niezdolno\u015b\u0107 do s\u0142u\u017cby wojskowej nawet w czasie wojny) lub wywalczy\u0142 sobie prawo do s\u0142u\u017cby zast\u0119pczej.
\nAha, na \u0107wiczenia nie mog\u0105 by\u0107 powo\u0142ani tak\u017ce pos\u0142owie, radni, osoby pe\u0142ni\u0105ce funkcj\u0119 organ\u00f3w jednostek samorz\u0105du terytorialnego, kandydaci w trakcie kampanii wyborczej oraz osoby zajmuj\u0105ce kierownicze stanowiska w urz\u0119dach administracji rz\u0105dowej. Bo od zapieprzania na poligonie s\u0105 zwykli obywatele, a nie ci, kt\u00f3rzy nimi rz\u0105dz\u0105.
\nCho\u0107 w sumie nie musi to by\u0107 wcale poligon – zgodnie z ustaw\u0105 odbywanie \u0107wicze\u0144 wojskowych „mo\u017ce polega\u0107 na udziale w zwalczaniu kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych i likwidacji ich skutk\u00f3w, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowaniu \u017cycia ludzkiego”<\/em>. Czyli w razie potrzeby pa\u0144stwo mo\u017ce mie\u0107 niewolnik\u00f3w do pracy przy wa\u0142ach przeciwpowodziowych lub w szpitalach (je\u015bli braknie np. ch\u0119tnych do pracy za oferowane stawki).
\n90 dni w roku przez nawet 36 lat – to teoretycznie mo\u017ce by\u0107 nawet dziewi\u0119\u0107 lat \u017cycia „w kamaszach”. Nikt z uregulowanym stosunkiem do s\u0142u\u017cby wojskowej – zw\u0142aszcza, je\u015bli ma zaw\u00f3d przydatny armii – nie mo\u017ce by\u0107 pewny, czy nagle nie dostanie wezwania na \u0107wiczenia i przez jaki\u015b czas zamiast zarabia\u0107 lub odpoczywa\u0107 na planowanych wakacjach nie b\u0119dzie musia\u0142 mieszka\u0107 w koszarach. Chyba, \u017ce ju\u017c takie \u0107wiczenia w danym roku odby\u0142.
\nJe\u015bli kto\u015b ma umow\u0119 o prac\u0119 lub kontrakt B2B, to za utracone wynagrodzenie, je\u015bli jest ono wy\u017csze od \u017co\u0142du, b\u0119dzie przys\u0142ugiwa\u0107 mu rekompensata. Cho\u0107 tylko do okre\u015blonej wysoko\u015bci. Ale je\u015bli pracuje w oparciu o umow\u0119 zlecenia lub umow\u0119 o dzie\u0142o, b\u0119dzie musia\u0142 zadowoli\u0107 si\u0119 tylko \u017co\u0142dem. Nie jest te\u017c wcale pewne, \u017ce pracodawca nie zatrudni na jego miejsce kogo\u015b innego (cho\u0107 zatrudnionego na umow\u0119 o prac\u0119 nie mo\u017cna zasadniczo zwolni\u0107 podczas \u0107wicze\u0144). Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce osoby, kt\u00f3rych nie mo\u017cna powo\u0142a\u0107 na \u0107wiczenia (np. te z kategori\u0105 E lub te, kt\u00f3re nie przesz\u0142y kwalifikacji wojskowej) stan\u0105 si\u0119 w pewnych przypadkach atrakcyjniejszymi pracownikami. A przedsi\u0119biorcy mog\u0105 liczy\u0107 si\u0119 z utrat\u0105 klient\u00f3w, a by\u0107 mo\u017ce nawet pozwami o odszkodowanie za niewykonane w terminie us\u0142ugi.
\nRozumiem, \u017ce im wi\u0119cej przeszkolonych wojskowo obywateli, tym trudniej b\u0119dzie mia\u0142 wr\u00f3g w przypadku wojny. \u017bo\u0142nierz broni\u0105cy z nara\u017ceniem \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w swojego kraju przed agresorami zas\u0142uguje na najwy\u017cszy szacunek. Jednak nie wynika z tego, \u017ce nale\u017cy przymusowo wyrywa\u0107 ludzi z ich \u017cycia, by stali si\u0119 \u017co\u0142nierzami. Decyzja o byciu \u017co\u0142nierzem czy potencjalnym \u017co\u0142nierzem powinna by\u0107 dobrowolna. Tak, jak w przypadku np. stra\u017cak\u00f3w – nikt nie przeczy, \u017ce s\u0105 oni potrzebni, ich praca jest szanowana i jednocze\u015bnie nikt nie zmusza do bycia stra\u017cakiem, nara\u017cania si\u0119 na ogie\u0144 czy przechodzenia stra\u017cackiego treningu. Wystarczaj\u0105 stra\u017cacy zawodowi i ochotnicy.
\nA parlamentarzyst\u00f3w, kt\u00f3rzy uchwalili prawo umo\u017cliwiaj\u0105ce przymusowe powo\u0142ywanie ludzi na \u0107wiczenia wojskowe z jednoczesnym wyj\u0105tkiem dla samych siebie i innych os\u00f3b na wysokich stanowiskach powinno si\u0119 pogoni\u0107 z parlamentu. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie na poligon.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":null,"protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2256"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2256"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2256\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2257,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2256\/revisions\/2257"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2256"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2256"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sierp.libertarianizm.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2256"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}